نقش میانجی خودتنظیمی هیجانی در رابطه بین جو کلاس مبتنی بر بازی و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش واسطه گری خودتنظیمی هیجانی در رابطه بین جو کلاس مبتنی بر بازی و تاب آوری تحصیلی در دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی با طرح مدل یابی معادلات ساختاری است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی شهر ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۳۹۰ دانش آموز (۱۹۵ دختر و ۱۹۵ پسر) با میانگین سنی ۱۰.۲ سال (انحراف استاندارد ۰.۸۵) به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه جو کلاس مبتنی بر بازی هاسون و همکاران (۲۰۲۳)، پرسشنامه خودتنظیمی هیجانی مک کی و همکاران (۲۰۲۲) و مقیاس تاب آوری تحصیلی مارتین و مارش (۲۰۰۸) بودند که همگی از پایایی و روایی قابل قبولی برخوردار بودند (آلفای کرونباخ بین ۰.۸۷ تا ۰.۹۱). داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS۲۶ و Mplus۸ مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که جو کلاس مبتنی بر بازی هم به طور مستقیم (۰.۳۲ = β، ۰.۰۰۱ > p) و هم به طور غیرمستقیم از طریق خودتنظیمی هیجانی (۰.۴۱ = β، ۰.۰۰۱ > p) بر تاب آوری تحصیلی تاثیر مثبت و معناداری دارد. مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (۰.۹۶ = CFI، ۰.۰۴ = RMSEA). یافته ها حاکی از آن است که ایجاد جو کلاس بازی محور نه تنها به صورت مستقیم، بلکه از طریق تقویت خودتنظیمی هیجانی می تواند تاب آوری تحصیلی دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی را افزایش دهد. این نتایج بر اهمیت طراحی محیط های یادگیری مبتنی بر بازی در دوره ابتدایی و توجه به نقش واسطه ای متغیرهای هیجانی-تنظیمی تاکید می کند.