کاربرد فناوری و هوش مصنوعی در آموزش ادبیات فارسی

تحولات سریع فناوری اطلاعات و ظهور هوش مصنوعی (AI) فرصت ها و چالش های بی سابقه ای را در حوزه های مختلف آموزشی ایجاد کرده است. این مقاله مروری-تحلیلی با هدف بررسی کاربردها، فرصت ها، چالش ها و الزامات اخلاقی استفاده از فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، در فرآیند آموزش ادبیات فارسی در مقطع متوسطه ارائه شده است. رویکرد پژوهش، تحلیلی و کیفی بوده و با اتکا بر مطالعات پیشین، مبانی نظری یادگیری و ادبیات فارسی، به تحلیل نقش ابزارهای دیجیتال در تقویت مهارت های چهارگانه زبان و ادبیات (خواندن، نوشتن، شنیدن و گفتن)، تحلیل متون ادبی، و نقد آن ها پرداخته شده است. یافته ها نشان می دهد که فناوری هایی مانند سامانه های هوشمند شخصی سازی آموزش (ITS)، واقعیت مجازی (VR)، ابزارهای تولید محتوای متنی مبتنی بر هوش مصنوعی (مانند مدل های زبان بزرگ)، و پلتفرم های تعاملی می توانند به افزایش انگیزه، انطباق محتوا با نیازهای فردی دانش آموز و غنی سازی تجربه یادگیری کمک کنند. با این حال، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال، نیاز به بازتعریف نقش سنتی دبیر، ملاحظات اخلاقی مرتبط با اصالت آثار و داده های دانش آموزان، و لزوم توسعه سواد دیجیتال تخصصی، مورد تاکید قرار گرفته است. در نهایت، پیشنهاداتی برای به کارگیری موثر و مسئولانه این ابزارها در بافتار آموزش ادبیات فارسی ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

کلیدواژه ها: فناوری آموزشی ، هوش مصنوعی ، ادبیات فارسی ، یادگیری شخصی سازی شده ، نقد ادبی دیجیتال ، آموزش نوین.