مقایسه روش های سنتی و دیجیتال برای تقویت مهارت های واجی (Phonics) در خواندن

آموزش مهارت های واجی (Phonics) یکی از ارکان اصلی در فرایند یادگیری خواندن است که به دانش آموزان کمک می کند تا ارتباط بین حروف الفبا و صداهای گفتاری را درک کنند. در سال های اخیر، با گسترش فناوری های دیجیتال، روش های نوین و تعاملی برای آموزش واژگان پدید آمده اند که در کنار روش های سنتی، ابزارهای موثری را برای معلمان و دانش آموزان فراهم آورده اند. این مقاله علمی-مروری به مقایسه جامع روش های سنتی و دیجیتال در تقویت مهارت های واجی در خواندن می پردازد. با اتکا به روش کتابخانه ای و بررسی مطالعات پیشین، مبانی نظری، یافته های پژوهشی و ابعاد مختلف این دو رویکرد مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهند که هر دو روش دارای نقاط قوت و ضعف خاص خود هستند و اثربخشی آن ها به عوامل متعددی از جمله ویژگی های دانش آموز، کیفیت محتوای آموزشی، و تخصص معلم بستگی دارد. نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی برای انتخاب استراتژی های آموزشی موثر و تلفیقی در کلاس های درس باشد.

کلیدواژه ها:

مهارت های واجی ، آموزش خواندن ، روش های سنتی ، روش های دیجیتال ، یادگیری الکترونیکی ، Phonics.