بررسی نقش میانجی درگیری تحصیلی در رابطه بین خودکارآمدی تحصیلی و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی درگیری تحصیلی در رابطه بین خودکارآمدی تحصیلی و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان بود. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و مبتنی بر روش مدل سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر و پسر مقاطع سه گانه شهر ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. با استفاده از جدول کرجسی و مورگان و با در نظر گرفتن سطح اطمینان ۹۵٪ و خطای برآورد ۵٪، حجم نمونه ۳۸۵ نفر تعیین و به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی مورگان و جینکز (۱۹۹۹)، پرسشنامه درگیری تحصیلی ریو (۲۰۱۳) و پرسشنامه تاب آوری تحصیلی ساموئلز (۲۰۰۴) بود. داده ها با نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۶ و AMOS نسخه ۲۴ تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین خودکارآمدی تحصیلی با درگیری تحصیلی (β=۰.۷۲) و تاب آوری تحصیلی (β=۰.۴۸) رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین، بین درگیری تحصیلی و تاب آوری تحصیلی رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد (β=۰.۶۵). یافته کلیدی پژوهش، تایید نقش میانجی درگیری تحصیلی در رابطه بین خودکارآمدی تحصیلی و تاب آوری تحصیلی بود (P<۰.۰۱). این نتایج بر اهمیت تقویت باورهای خودکارآمدی و ایجاد محیط های آموزشی جذاب و درگیرکننده به منظور ارتقای توانایی دانش آموزان در مواجهه با چالش های تحصیلی تاکید می نماید.