تدریس مبتنی بر بازخورد تکوینی سیده مریم هاشمی نژاد. شهربانو طیبی

این پژوهش به بررسی جامع مفهوم، کاربردها و اثربخشی الگوی تدریس مبتنی بر بازخورد تکوینی (Formative Feedback-Based Teaching) در محیط های آموزش عالی می پردازد. بازخورد تکوینی به عنوان یک فرآیند مستمر و هدفمند، نقشی حیاتی در همسوسازی یادگیری دانشجو با اهداف آموزشی ایفا می کند. ساختار این مقاله بر مبانی نظری بازخورد، دسته بندی انواع و سطوح آن، اصول طراحی نظام مند تدریس مبتنی بر این رویکرد، و نقش داده های بازخوردی در تنظیم فرایند آموزش متمرکز است. نتایج مبتنی بر شواهد پژوهشی نشان می دهد که پیاده سازی موثر بازخورد تکوینی، به ویژه بازخوردهای توصیفی و فراشناختی، منجر به بهبود معنادار یادگیری مفهومی و افزایش عملکرد تحصیلی دانشجویان می شود. همچنین، الزامات اجرایی، چالش های پیاده سازی در کلاس درس و راهکارهای عملی برای غلبه بر این موانع مورد بحث قرار گرفته است. این مقاله با مقایسه رویکرد سنتی و رویکرد بازخورد-محور، چارچوبی کاربردی برای اساتید دانشگاهی فراهم می آورد