بررسی تاثیر طراحی مداخلات حرکتی مبتنی بر بازی های شناختی–هیجانی بر خودتنظیمی تحصیلی و انگیزش پیشرفت دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر طراحی و اجرای مداخلات حرکتی مبتنی بر بازی های شناختی–هیجانی بر خودتنظیمی تحصیلی و انگیزش پیشرفت دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. این مطالعه با رویکرد نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل اجرا گردید. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره ابتدایی بود که از میان آنان نمونه ای به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای دهی شدند. گروه آزمایش طی چند هفته در برنامه ای ساختاریافته از فعالیت های حرکتی تلفیق شده با بازی های شناختی–هیجانی (با تاکید بر توجه، حافظه کاری، کنترل هیجانی و تعامل اجتماعی) شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل برنامه معمول آموزشی را دریافت نمودند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد خودتنظیمی تحصیلی و انگیزش پیشرفت بود. داده ها با استفاده از آزمون های آماری تحلیل کوواریانس مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که مداخلات حرکتی مبتنی بر بازی های شناختی–هیجانی تاثیر مثبت و معناداری بر بهبود مولفه های خودتنظیمی تحصیلی (برنامه ریزی، نظارت و ارزشیابی) و همچنین افزایش انگیزش پیشرفت دانش آموزان دارد (۰۵/۰>p). یافته ها بیانگر آن است که تلفیق فعالیت های حرکتی هدفمند با مولفه های شناختی و هیجانی می تواند به عنوان راهبردی اثربخش در ارتقای کارکردهای تحصیلی و انگیزشی دانش آموزان دوره ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.