نقش بازخورد کلامی در اصلاح رفتار دانش آموز/

مقایسه دانش آموزان هدف گرا و بی هدف در عملکرد تحصیلیچکیدهپژوهش حاضر با هدف مقایسه نظام مند ویژگی های شناختی، انگیزشی و عملکردی دانش آموزان هدف گرا در مقابل دانش آموزان بی هدف یا فاقد جهت گیری هدفمند در محیط های تحصیلی انجام شد. این مطالعه با اتخاذ رویکرد توصیفی−تحلیلی و با بهره گیری از چارچوب نظریه هدف گرایی پیشرفت، به واکاوی تمایزات این دو گروه از حیث کیفیت درگیری تحصیلی، راهبردهای خودتنظیمی، باورهای هوشی، سطح خودکارآمدی و پیامدهای نهایی یادگیری پرداخته است. یافته های پژوهش نشان داد که دانش آموزان هدف گرا به ویژه آنان که جهت گیری تبحرگرا یا مبتنی بر رشد را دنبال می کنند، از سطوح بالاتری از خودکارآمدی، امیدواری، پشتکار در مواجهه با چالش و بهره گیری از راهبردهای شناختی عمیق برخوردارند و عملکرد تحصیلی برتری از خود نشان می دهند. در مقابل، دانش آموزان بی هدف یا دارای جهت گیری اجتنابی و عملکردگریز، الگوهای درماندگی، اضطراب فراگیر، خودناتوان سازی و افت تحصیلی معناداری را تجربه می کنند. نتایج همچنین نقش میانجی گر خودکارآمدی و درگیری شناختی را در رابطه میان اهداف و پیشرفت تحصیلی تایید کرد. بر این اساس، بازطراحی محیط های یادگیری در جهت تاکید بر ارزش تلاش، بهبود فردی و خودارجاعی به جای مقایسات اجتماعی، به عنوان راهبردی اساسی برای کاهش جمعیت دانش آموزان بی هدف و تقویت سواد هدف گذاری در نظام آموزشی پیشنهاد می شود.واژگان کلیدی: هدف گرایی تحصیلی، عملکرد تحصیلی، خودکارآمدی، انگیزش پیشرفت، جهت گیری تبحرگرا.