مدرسه و تمرین کار تیمی در دنیای فردگرا/

چکیدهدر هزاره سوم، پارادایم های آموزشی دستخوش تغییرات بنیادینی شده اند. الگوی سنتی که در آن معلم تنها منبع دانش و دانش آموز ظرفی خالی برای پر شدن تصور می شد، جای خود را به رویکردهای نوین و پویایی داده است که در آن ها یادگیرنده در مرکز فرایند آموزش قرار دارد. در این میان، نقش معلم از یک سخنران صرف، به یک “تسهیل گر” (Facilitator) تغییر یافته است. تسهیل گری به معنای ایجاد بستری است که در آن دانش آموزان بتوانند با تکیه بر تفکر انتقادی، تعامل اجتماعی و کاوشگری، دانش خود را بسازند. این مقاله به بررسی ابعاد گوناگون نقش تسهیل گری معلم، مبانی نظری آن (به ویژه رویکرد سازنده گرایی)، ویژگی های شخصیتی و حرفه ای یک معلم تسهیل گر، راهبردهای عملیاتی در کلاس درس، تاثیر این رویکرد بر انگیزش و استقلال یادگیرندگان و چالش های پیاده سازی آن در نظام آموزشی ایران می پردازد. نتایج نشان می دهد که ایفای نقش تسهیل گری نیازمند تغییر در نگرش معلمان، اصلاح برنامه های درسی و ایجاد محیطی دموکراتیک و امن برای یادگیری است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی:تسهیل گر یادگیری ، معلم ، سازنده گرایی ، یادگیری فعال ، دانش آموز محوری ، تفکر انتقادی ، آموزش و پرورش ایران.