آموزش مسئولیت پذیری بدون تنبیه/

چکیدهاین پژوهش کیفی با هدف فهم عمیق تجارب زیسته دانشجویان از پدیده زورگویی در محیط مدرسه انجام شد. رویکرد پژوهش، پدیدارشناسی توصیفی بود و مشارکت کنندگان را چهارده دانش آموز دختر و پسر دوره متوسطه دوم با تجربه مستقیم از زورگویی تشکیل می دادند که با روش نمونه گیری هدفمند و با معیار رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق جمع آوری و با استفاده از روش تحلیل مایکل هایدسکر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که هسته اصلی تجربه دانش آموزان از زورگویی، احساس "غریبگی در وطن" است که در بافتی از سکوت تحمیلی و ناامیدی از حمایت شکل می گیرد. این تجربه از چهار مضمون اصلی تشکیل شده است: "چرخه معیوب آزار" با زیرمضامین آزار فیزیکی، کلامی و روانی؛ "دیوار بی اعتمادی" شامل بی پناهی در برابر قلدر، ناباوری اطرافیان و ترس از تشدید آزار؛ "زخم های نامرئی" مشتمل بر تخریب عزت نفس، اضطراب فراگیر و افت تحصیلی؛ و "راه های ناهموار مقابله" شامل انزوا، مقابله فردی و در موارد نادر درخواست کمک. این مطالعه درک همه جانبه ای از پیچیدگی های عاطفی و اجتماعی پدیده زورگویی از منظر قربانی ارائه می دهد و بر ضرورت خلق محیط های مدرسه ای امن و پاسخگو که در آن صدای دانش آموزان شنیده و باور شود، تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: زورگویی مدرسه ای ، تجربه زیسته ، پژوهش کیفی ، پدیدارشناسی ، دانش آموز.