ادغام ابزارهای هوشمند/

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 6

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RRCONF01_7797

تاریخ نمایه سازی: 24 بهمن 1404

چکیده مقاله:

چکیدهدر عصر حاضر، ظهور فناوری های نوظهور به ویژه هوش مصنوعی (Artificial Intelligence)، پارادایم های سنتی آموزش و پرورش را با چالش ها وی مواجه کرده است. هدف از این پژوهش، واکاوی عمیق تاثیرات هوش مصنوعی بر بازطراحی و مهندسی مجدد روش های تدریس معلمان است. روش های تدریس سنتی که عمدتا معلم محور و مبتنی بر انتقال یک سویه دانش بودند، دیگر پاسخگوی نیازهای نسل جدید و بازار کار آینده نیستند. هوش مصنوعی با قابلیت هایی نظیر یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی و تحلیل کلان داده ها، امکان شخصی سازی آموزش، ارزیابی های هوشمند و تغییر نقش معلم از «انتقال دهنده دانش» به «تسهیل گر یادگیری» را فراهم آورده است. در این مقاله ضمن بررسی مبانی نظری، به چگونگی در طراحی آموزشی، چالش های اخلاقی و زیرساختی در ایران و راهکارهای عملیاتی برای توانمندسازی معلمان پرداخته می شود. نتایج نشان می دهد که استفاده از هوش مصنوعی نه تنها جایگزین معلم نمی شود، بلکه با خودکارسازی امور اجرایی و ارائه بینش های داده محور، خلاقیت و تعامل انسانی را در کلاس درس احیا می کند.کلمات کلیدی: هوش مصنوعی، روش های نوین تدریس، تکنولوژی آموزشی، شخصی سازی یادگیری، معلم تسهیل گر، تحول دیجیتال در آموزش.

نویسندگان

زینب شریفی

کارشناسی