راهکارهای عملیاتی/

چکیدهدر عصر حاضر، ظهور فناوری های نوظهور به ویژه هوش مصنوعی (Artificial Intelligence)، پارادایم های سنتی آموزش و پرورش را با چالش ها و فرصت های بی نظیری مواجه کرده است. هدف از این پژوهش، واکاوی عمیق تاثیرات هوش مصنوعی بر بازطراحی و مهندسی مجدد روش های تدریس معلمان است. روش های تدریس سنتی که عمدتا معلم محور و مبتنی بر انتقال یک سویه دانش بودند، دیگر پاسخگوی نیازهای نسل جدید و بازار کار آینده نیستند. هوش مصنوعی با قابلیت هایی نظیر یادگیری ماشین، و تحلیل کلان داده ها، امکان شخصی سازی آموزش، ارزیابی های هوشمند و تغییر نقش معلم از «» به «تسهیل گر یادگیری» را فراهم آورده است. در این مقاله ضمن بررسی مبانی نظری، به چگونگی ادغام ابزارهای هوشمند در طراحی آموزشی، چالش های اخلاقی و زیرساختی در ایران و برای توانمندسازی معلمان پرداخته می شود. نتایج نشان می دهد که استفاده از هوش مصنوعی نه تنها جایگزین معلم نمی شود، بلکه با خودکارسازی امور اجرایی و ارائه بینش های داده محور، خلاقیت و تعامل انسانی را در کلاس درس احیا می کند.کلمات کلیدی: هوش مصنوعی، روش های نوین تدریس، تکنولوژی آموزشی، شخصی سازی یادگیری، معلم تسهیل گر، تحول دیجیتال در آموزش.