ارتقای هوش هیجانی و مهارت های زندگی؛ راهکاری برای کاهش انزوا و تقویت همکاری در دانش آموزان ابتدایی

هوش هیجانی و مهارت های زندگی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر رفتار اجتماعی و سلامت روانی دانش آموزان هستند. توانایی شناخت و مدیریت هیجانات، برقراری ارتباط موثر، حل مسئله و مهارت های اجتماعی، نقش کلیدی در کاهش انزواطلبی و افزایش تعاملات گروهی دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر ارتقای هوش هیجانی و مهارت های زندگی بر کاهش انزوا و تقویت همکاری در دانش آموزان ابتدایی انجام شد. این مطالعه با استفاده از روش شبه آزمایشی و طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل اجرا گردید. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره ابتدایی بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش تحت آموزش های هدفمند هوش هیجانی و مهارت های زندگی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزش های معمولی دریافت کرد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد سنجش هوش هیجانی، مهارت های زندگی، انزواطلبی و تعاملات گروهی جمع آوری و با روش های آماری مناسب تحلیل شد. نتایج نشان داد که آموزش های مهارت زندگی و هوش هیجانی موجب کاهش معنادار انزواطلبی و افزایش تعاملات گروهی در دانش آموزان شد. یافته ها حاکی از آن است که برنامه های هدفمند آموزشی در این حوزه می توانند ابزار موثری برای بهبود مهارت های اجتماعی، ارتقای سلامت روانی و افزایش همکاری در کودکان دوره ابتدایی باشند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، مهارت های زندگی ، انزواطلبی ، تعاملات گروهی ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش مهارت اجتماعی