آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی و تاثیر آن در تصمیم گیری های آموزشی

تحول دیجیتال در نظام های آموزشی، نوآوری هایی را در حوزه هوش مصنوعی (اچ آی) به ارمغان آورده است که پتانسیل بنیادینی برای تغییر شیوه های تصمیم گیری در سطوح مختلف آموزشی، از برنامه ریزی کلان تا تعاملات خرد کلاس درس، دارد. این مقاله به بررسی جامع آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی و چگونگی تاثیرگذاری آن بر فرآیندهای تصمیم گیری آموزشی می پردازد. هدف اصلی، تبیین مبانی نظری، شناسایی فرصت ها و چالش های پیش رو، و تحلیل پیامدهای اخلاقی و عملی این فناوری در ارتقای کارایی و عدالت آموزشی است. با مروری بر ادبیات موجود، این پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی با تجزیه و تحلیل کلان داده های آموزشی، امکان شخصی سازی یادگیری، پیش بینی عملکرد دانش آموزان، و بهینه سازی تخصیص منابع را فراهم می آورد. با این حال، ملاحظات مربوط به حریم خصوصی داده ها، سوگیری الگوریتمی و نیاز به توسعه شایستگی های جدید در میان کنشگران آموزشی، موانع مهمی محسوب می شوند. نتیجه گیری می شود که بهره گیری موفق از هوش مصنوعی نیازمند یک چارچوب سیاستی منسجم و توجه دقیق به جنبه های انسانی و اخلاقی تصمیم گیری های آموزشی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش ، تصمیم گیری آموزشی ، داده های آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، اخلاق هوش مصنوعی ، آموزش و پرورش.