بررسی جایگاه سواد هوش مصنوعی در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش

گذار به جامعه اطلاعاتی و ظهور فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با چالش ها و فرصت های بی سابقه ای روبرو کرده است. سند تحول بنیادین آموزش و پرورش به عنوان نقشه راه آینده آموزش در ایران، اهداف کلانی را برای تربیت نسل آینده ترسیم کرده است. هدف این پژوهش، تبیین جایگاه و اهمیت سواد هوش مصنوعی در پرتو اهداف این سند است. با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و استدلال منطقی، این مقاله نشان می دهد که اگرچه واژه «هوش مصنوعی» به صراحت در متن سند نیامده است، اما مفاهیمی همچون تربیت دانش آموز خلاق، پژوهش گر و دارای تفکر انتقادی، و نیز تاکید بر فناوری و مهارت های فنی، زیرساخت های لازم برای پذیرش سواد هوش مصنوعی را فراهم می کند. نتایج حاکی از آن است که تلفیق سواد هوش مصنوعی با ساحت های شش گانه تربیتی، می تواند تحقق اهداف سند را در عصر دیجیتال تسریع کند. این مقاله پیشنهاد می کند که سواد هوش مصنوعی باید به عنوان یک مهارت کلیدی و میان رشته ای در برنامه های درسی مدارس ادغام شود تا دانش آموزان نه تنها مصرف کننده، بلکه خالق فناوری در چارچوب ارزش های اسلامی-ایرانی باشند.