بررسی تاثیر ارزشیابی مبتنی بر رشد فردی در دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ارزشیابی مبتنی بر رشد فردی بر پیشرفت تحصیلی، انگیزه و مشارکت دانش آموزان دوره ابتدایی مدارس منطقه ماهیدشت و ناحیه ۱ کرمانشاه انجام شد. این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد کمی و کیفی (مخلوط) طراحی شد و جامعه آماری آن شامل دانش آموزان و معلمان مدارس ابتدایی منطقه بود. نمونه گیری به روش تصادفی طبقه ای صورت گرفت و ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون های پیشرفت تحصیلی، پرسشنامه انگیزه و مشارکت دانش آموزان و فرم های بازخورد معلمان بود. داده های کمی با استفاده از آزمون های آماری t مستقل و وابسته، تحلیل واریانس و همبستگی پیرسون تحلیل شدند و داده های کیفی با روش تحلیل محتوا مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که ارزشیابی مبتنی بر رشد فردی موجب افزایش معنادار پیشرفت تحصیلی، انگیزه و مشارکت دانش آموزان می شود و به ارتقای مهارت های شناختی و خودباوری آنان کمک می کند. همچنین بازخورد مستمر و فرصت های خودارزیابی نقش مهمی در بهبود یادگیری فعال و تعامل دانش آموزان داشتند. بر اساس نتایج، پیشنهاد شد که معلمان با آموزش مناسب و استفاده از ابزارهای بومی شده ارزشیابی رشد محور، فرآیند یادگیری دانش آموزان را بهبود بخشند و برنامه های آموزشی با توجه به تفاوت های فردی طراحی شود.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی مبتنی بر رشد فردی ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزه ، مشارکت دانش آموزان