نقش تعامل معلم و دانش آموز در کاهش اضطراب تحصیلی و افزایش انگیزش پیشرفت

رابطه معلم–دانش آموز به عنوان یکی از عوامل کلیدی در محیط آموزشی، نقش مهمی در کاهش اضطراب تحصیلی و افزایش انگیزش پیشرفت دانش آموزان ایفا می کند. پژوهش ها نشان می دهند که روابط مثبت، حمایتگرانه و تعامل محور بین معلم و دانش آموز، علاوه بر کاهش فشارهای روانی و اضطراب مرتبط با یادگیری، می تواند انگیزه ی تحصیلی و مشارکت فعال دانش آموزان را ارتقا دهد. با وجود آن که برنامه های آموزشی سنتی عمدتا بر محتوا و آزمون ها تمرکز دارند، توجه به کیفیت تعاملات انسانی در کلاس درس می تواند زمینه ای برای رشد اعتماد به نفس، علاقه مندی به یادگیری و عملکرد تحصیلی بهتر فراهم کند. شواهد پژوهشی نشان می دهد که رابطه مثبت معلم–دانش آموز با کاهش اضطراب تحصیلی و افزایش انگیزش پیشرفت هم راستا است و می تواند اثرات بلندمدتی بر موفقیت تحصیلی داشته باشد (Hamdard, Kang, & Fatima, ۲۰۲۴; Yusuf, Bayraktari, & Şare, ۲۰۲۳; Springer, ۲۰۲۴). مرور مطالعات حاکی از آن است که برنامه ریزی آموزشی و فعالیت های کلاس محور با تمرکز بر تعامل و حمایت عاطفی، موجب بهبود سلامت روان، افزایش انگیزش تحصیلی و ارتقای کیفیت یادگیری می شود. بنابراین، بررسی ظرفیت های رابطه معلم–دانش آموز به عنوان یک راهبرد روان شناختی و آموزشی، چشم انداز روشنی برای بهبود کیفیت آموزش و کاهش اضطراب تحصیلی در مدارس ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

رابطه معلم–دانش آموز ، اضطراب تحصیلی ، انگیزش پیشرفت ، تعامل آموزشی ، سلامت روان دانش آموزان