روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی

مقاله علمی–پژوهشی حاضر با هدف بررسی و تحلیل مبانی روان شناختی و رویکردهای آموزشی نوین در زمینه آموزش کودکان استثنایی، با رویکردی تحلیلی–توصیفی و کاملا علمی و حرفه ای تدوین شده است. حوزه آموزش ویژه نیازمند درک عمیقی از سازوکارهای شناختی، رشدی و یادگیری دانش آموزان دارای نیازهای ویژه است. این پژوهش با استفاده از مطالعات اسنادی، به واکاوی نظریه های محوری روان شناسی استثنایی، از جمله نظریه های شناختی و رفتاری مرتبط با یادگیری، و سپس بررسی الگوهای آموزشی موثر نظیر تلفیقی (Inclusion) و آموزش انفرادی شده (IEP) می پردازد. همچنین، چالش های ساختاری و اجرایی پیش روی نظام آموزش وپرورش ایران در پیاده سازی اصول آموزش ویژه مورد نقد قرار گرفته است. یافته های پژوهش بر اهمیت انطباق روش های تدریس با تفاوت های فردی و نیاز به آموزش تخصصی معلمان تاکید دارد. نتایج این مطالعه می تواند مبنایی برای تدوین راهبردهای کاربردی و بهبود کیفیت ارائه خدمات آموزشی به جامعه دانش آموزان استثنایی قرار گیرد