تعیین اثربخشی روش آموزش مبتنی بر رایانه بر خلاقیت و مهارت حل مسئله دانش آموزان چهارم ابتدایی

تحولات سریع فناوری اطلاعات و ارتباطات در قرن بیست و یکم، نظام های آموزشی را به سمت بازنگری در روش های سنتی تدریس سوق داده است. هدف اصلی این پژوهش، تبیین و تعیین میزان اثربخشی «آموزش مبتنی بر رایانه» (CBI) بر توسعه دو مولفه حیاتی شناختی یعنی «خلاقیت» و «مهارت حل مسئله» در دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش کتابخانه ای، با مرور نظام مند و انتقادی پژوهش های پیشین، اسناد بالادستی و نظریات آموزشی انجام شده است. یافته های حاصل از واکاوی عمیق ادبیات موضوع نشان می دهد که آموزش مبتنی بر رایانه با فراهم کردن بستری تعاملی، چندرسانه ای و غیرمتمرکز، تاثیرات معناداری بر افزایش انگیزه، تسهیل درک مفاهیم انتزاعی و تقویت تفکر واگرا دارد. همچنین، ابزارهای شبیه ساز و بازی های آموزشی رایانه ای با ایجاد موقعیت های مسئله محور، فرآیند حل مسئله را در دانش آموزان تمرین داده و آن ها را از سطح حافظه محوری به سطوح بالاتر تفکر (تحلیل، ترکیب و ارزیابی) سوق می دهند. نتایج این مطالعه حاکی از آن است که ادغام هوشمندانه فناوری در کلاس های درس، به شرط همراهی با تغییر در نقش معلم، می تواند گذار موفق به سوی آموزش های نوین و پرورش مهارت های قرن بیست و یکم را تضمین کند.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر رایانه ، خلاقیت ، مهارت حل مسئله ، دانش آموزان چهارم ابتدایی ، فناوری آموزشی ، یادگیری الکترونیکی