تاثیر فعالیت های گروهی و پروژه های تیمی بر مهارت های ارتباطی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فعالیت های گروهی و پروژه های تیمی بر مهارت های ارتباطی دانش آموزان مدارس متوسطه اول و دوم شهرستان اسلام آبادغرب در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه اول و دوم این شهرستان بود که با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی متناسب، نمونه ای آماری از آنان انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد مهارت های ارتباطی و پرسشنامه محقق ساخته فعالیت های گروهی بود که روایی آن ها از طریق نظر خبرگان تایید و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ در سطح مطلوب گزارش شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) تحلیل گردید.یافته ها نشان داد بین میزان مشارکت در فعالیت های گروهی و سطح مهارت های ارتباطی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰۵/۰>P). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون بیانگر آن بود که فعالیت های گروهی توانستند بخش معناداری از واریانس مهارت های ارتباطی را تبیین کنند. از میان ابعاد مهارت های ارتباطی، گوش دادن فعال، همدلی و مهارت های کلامی بیشترین تاثیرپذیری را از فعالیت های تیمی نشان دادند، در حالی که بعد جرات مندی تاثیرپذیری کمتری داشت. در مجموع، نتایج پژوهش حاکی از آن است که طراحی هدفمند و ساختارمند پروژه های تیمی در مدارس می تواند نقش موثری در ارتقای مهارت های ارتباطی دانش آموزان ایفا کند و زمینه رشد اجتماعی و تعامل سازنده آنان را فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

فعالیت های گروهی ، پروژه های تیمی ، مهارت های ارتباطی ، یادگیری مشارکتی