اثر یادگیری در فضای باز بر ارتقاء نشاط تحصیلی دانش آموزان

یادگیری در فضای باز به عنوان یک رویکرد آموزشی نوین، تاثیرات قابل توجهی بر نشاط تحصیلی و کیفیت یادگیری دانش آموزان دارد. نشاط تحصیلی به عنوان یکی از عوامل مهم در فرآیند یاددهی-یادگیری، نقش بسزایی در افزایش انگیزه، کاهش استرس و تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله با هدف بررسی اثر یادگیری در فضای باز بر ارتقاء نشاط تحصیلی دانش آموزان، با استفاده از روش تحلیلی-مروری به تحلیل یافته ها و مطالعات موجود در این حوزه پرداخته است. نتایج پژوهش نشان می دهد که یادگیری در فضای باز، با فراهم کردن محیطی طبیعی، جذاب و پویا، موجب افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان شده و ارتباط بیشتری میان دانش آموزان و محیط اطراف ایجاد می کند. همچنین، این روش با کاهش فشار روانی ناشی از محیط های بسته آموزشی و تقویت تعاملات اجتماعی، فرصت مناسبی برای بهبود سلامت روان و خلاقیت دانش آموزان فراهم می آورد. در عین حال، اجرای این رویکرد با چالش هایی مانند کمبود فضای مناسب، نگرانی های ایمنی و مقاومت فرهنگی روبه رو است که نیازمند برنامه ریزی دقیق و استفاده خلاقانه از منابع موجود است. از سوی دیگر، پیشنهاد می شود سیاست گذاران آموزشی با گنجاندن یادگیری در فضای باز در برنامه های درسی ملی و حمایت از تجهیز فضاهای آموزشی، زمینه های اجرای موثر این روش را فراهم کنند. در نهایت، انجام مطالعات میدانی گسترده تر و تدوین دستورالعمل های آموزشی و ایمنی می تواند به اثربخشی بیشتر این روش کمک کند و به تحول مثبت در نظام آموزشی منجر شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری در فضای باز ، نشاط تحصیلی ، آموزش نوین ، سلامت روان ، تعامل اجتماعی