نقش قوانین کلاسی منعطف در افزایش مشارکت دانش آموزان در درس

تحولات نوین در نظام های آموزشی جهان، ضرورت بازنگری در ساختارهای سنتی مدیریت کلاس و گذر به رویکردهای مشارکتی را بیش از پیش نمایان می سازد. در این پارادایم جدید، قوانین و مقررات کلاس دیگر به عنوان ابزارهایی صرفا کنترلی و بازدارنده تلقی نمی شوند، بلکه به سازوکارهایی برای تسهیل یادگیری، تعامل اجتماعی و رشد شخصیتی دانش آموزان تبدیل شده اند. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی–توصیفی، به بررسی نقش و کارکرد قوانین منعطف در کلاس درس و تاثیر آن بر ارتقای سطح مشارکت فعالانه دانش آموزان می پردازد و نشان می دهد که انعطاف پذیری در مقررات، فضای امنی را برای بروز خلاقیت و اظهارنظر فراهم می آورد. یافته های نظری حاکی از آن است که قوانین خشک و یک سویه، منجر به انفعال دانش آموزان و کاهش انگیزه درونی آن ها می شود، در حالی که قوانین منعطف و مشترکا طراحی شده، حس مسئولیت پذیری و تعلق به کلاس را تقویت می نمایند. این پژوهش با استناد به ادبیات موضوع، مکانیزم های تاثیرگذاری انعطاف پذیری قوانین بر دینامیک گروهی و تعاملات معلم–شاگرد را تبیین کرده و استدلال می کند که مشارکت دانش آموزان در تدوین قوانین، مشروعیت مقررات و پایبندی به آن ها را دوچندان می کند. در این راستا، نقش معلم به عنوان یک تسهیلگر و هدایت کننده فرآیند تعاملات حقوقی و اخلاقی در کلاس برجسته شده است. در نهایت، این مقاله به این نتیجه می رسد که استقرار قوانین منعطف، نیازمند تغییر نگرش در نظام ارزشیابی و مدیریت آموزشی است و پیشنهاد می کند که سیاست گذاران آموزشی با تمرکز بر اصول دموکراتیک و روان شناسی تربیتی، بستری را فراهم آورند که در آن قوانین، مانع مشارکت نبوده، بلکه بستری برای شکوفایی استعدادها باشند. این رویکرد نه تنها به بهبود عملکرد تحصیلی منجر می شود، بلکه مهارت های اجتماعی و شهروندی را در دانش آموزان تقویت می نماید.

کلیدواژه ها:

قوانین کلاس منعطف ، مشارکت دانش آموزان ، مدیریت کلاس درس ، یادگیری فعال