واقعیت افزوده (AR) در آموزش عضلات درگیر در حرکات ورزشی به دانش آموزان

هدف اصلی این مقاله، بررسی و تبیین نقش فناوری واقعیت افزوده (AR) در آموزش عضلات درگیر در حرکات ورزشی به دانش آموزان و تاثیر آن بر کیفیت یادگیری و سلامت جسمانی آنان است. با توجه به چالش های موجود در روش های سنتی آموزش تربیت بدنی، نظیر دشواری در درک مفاهیم انتزاعی آناتومی و عدم بازخورد دقیق، این مطالعه با رویکردی توصیفی-تحلیلی و به روش مطالعه کتابخانه ای انجام شده است. در این راستا، با مرور نظام مند منابع علمی معتبر و مقالات پیشین، داده های مربوط به کاربردهای آموزشی واقعیت افزوده استخراج و با هدف شناسایی مکانیزم های اثرگذار این فناوری بر یادگیری حرکتی، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های مقاله نشان می دهند که واقعیت افزوده با ارائه تصاویر سه بعدی و تعاملی از عضلات در زمان واقعی، درک بیومکانیکی و یادگیری فضایی دانش آموزان را به طور قابل توجهی ارتقا می دهد و بار شناختی حافظه کاری را کاهش می دهد. همچنین، ادغام عناصر گیمیفیکیشن در این فناوری منجر به افزایش انگیزه درونی، مشارکت فعال و کاهش اضطراب عملکردی در دانش آموزان می شود. از سوی دیگر، قابلیت بازخورد فوری و ردیابی حرکتی در سیستم های AR، باعث اصلاح خطاهای حرکتی، بهبود کیفیت اجرای تکنیک ها و پیشگیری موثر از آسیب های ورزشی از طریق تثبیت حافظه عضلانی صحیح می گردد. و نتایج حاکی از آن است که واقعیت افزوده به عنوان یک ابزار آموزشی نوین و کارآمد، می تواند تحولی در آموزش ورزش ایجاد کرده و با تربیت دانش آموزانی آگاه به بدن خود، به اهداف سلامت محور نظام آموزشی کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، آموزش ورزشی ، عضلات درگیر ، دانش آموزان ، یادگیری حرکتی ، تربیت بدنی.