سنجش اثربخشی ارزیابی توصیفی در بهبود عملکرد یادگیرندگان در کلاس درس

در سال های اخیر، تغییر شیوه های ارزیابی از روش های سنتی به ارزیابی توصیفی به عنوان یکی از نوآوری های مهم در نظام های آموزشی مطرح شده است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر ارزیابی توصیفی بر بهبود عملکرد یادگیرندگان در محیط کلاس درس انجام شده است. ارزیابی توصیفی که بر ارائه بازخورد کیفی، تحلیل نقاط قوت و ضعف و راهکارهای بهبود متمرکز است، در مقابل ارزیابی کمی سنتی قرار می گیرد و بر فرآیند یادگیری تاکید دارد. مطالعات نشان می دهند این روش نه تنها به درک عمیق تر مفاهیم آموزشی منجر می شود، بلکه می تواند انگیزه درونی دانش آموزان را نیز تقویت کند. با این حال، اثربخشی این روش مستلزم بسترسازی مناسب، آموزش معلمان و ایجاد تغییر در نگرش تمام ذینفعان آموزشی است. این مقاله با تحلیل مزایا و چالش های اجرای ارزیابی توصیفی و بررسی تجربیات موفق در این حوزه، به دنبال ارائه راهکارهایی برای بهینه سازی این روش در محیط های آموزشی است. یافته های این پژوهش می تواند به معلمان، مدیران آموزشی و سیاست گذاران در طراحی نظام های ارزیابی اثربخش کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

ارزیابی توصیفی ، عملکرد یادگیرندگان ، بازخورد کیفی ، ارزیابی توصیفی ، بهبود یادگیری