نقش شکرگزاری و تفکر مثبت در افزایش تاب آوری دانش آموزان در برابر شکست های تحصیلی

در نظام آموزشی امروزی، مواجهه دانش آموزان با شکست های تحصیلی اجتناب ناپذیر است و تاب آوری در برابر این ناکامی ها، عامل تعیین کننده ای در موفقیت و سلامت روان آنان محسوب می شود. هدف از این مقاله، بررسی و تبیین نقش دو مولفه کلیدی «شکرگزاری» و «تفکر مثبت» در افزایش تاب آوری دانش آموزان هنگام تجربه شکست های تحصیلی است. این مطالعه به شیوه «مروری-کتابخانه ای» و با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام شده است. نتایج بررسی ها نشان داد که شکرگزاری با کاهش سطح اضطراب و استرس، و همچنین تقویت روابط اجتماعی حمایتی، بستری امن برای بازیابی دانش آموز پس از شکست فراهم می کند. همچنین مشخص شد که تفکر مثبت با تغییر چارچوب شناختی دانش آموزان (بازتعریف شکست به عنوان فرصت یادگیری) و ارتقای باور خودکارآمدی، باعث پایداری و تلاش مجدد می شود. علاوه بر این، هم افزایی این دو عامل منجر به بهبود سلامت روان و افزایش کارکردهای شناختی مانند تمرکز و حافظه می گردد.

کلیدواژه ها:

شکرگزاری ، تفکر مثبت ، تاب آوری تحصیلی ، شکست تحصیلی ، سلامت روان.