تاثیر پرسشگری و کنجکاوی در تربیت دانش آموزان

پرسشگری و کنجکاوی از مهارت ها و ویژگی های کلیدی در فرایند تربیت و یادگیری دانش آموزان به شمار می روند. این دو عامل، به عنوان محرک های اصلی یادگیری فعال، نقش مهمی در توسعه تفکر انتقادی، خلاقیت، و مهارت های حل مسئله دارند. پژوهش های متعددی نشان داده اند که دانش آموزانی که در محیط های آموزشی تشویق به پرسشگری می شوند، انگیزه بیشتری برای یادگیری پیدا کرده و توانایی های شناختی و اجتماعی آن ها بهبود می یابد. این مقاله با هدف بررسی تاثیر پرسشگری و کنجکاوی بر تربیت دانش آموزان، ابتدا مفاهیم و نظریه های مرتبط با آن ها را معرفی می کند، سپس اهمیت آن ها در فرایند یاددهی و یادگیری را تحلیل کرده و در نهایت راهکارهای عملی برای پرورش این ویژگی ها در کلاس های درس ارائه می دهد. یافته ها نشان می دهند که ایجاد محیطی پویا، امن و تشویق کننده برای طرح سوال، به همراه بهره گیری از روش های تدریس فعال، می تواند نقش موثری در تقویت کنجکاوی و پرسشگری دانش آموزان ایفا کند و زمینه ساز رشد همه جانبه آن ها شود.

کلیدواژه ها:

پرسشگری ، کنجکاوی ، تربیت دانش آموز ، یادگیری فعال