روایت های یک دبیر تربیت بدنی از تجربه های موفق و ناکام در ایجاد انگیزه حرکتی دانش آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی

این روایت پژوهی با هدف بازنمایی تجربه های زیسته من به عنوان آموزگار تربیت بدنی در مقاطع ابتدایی، راهنمایی و متوسطه انجام شده است و تمرکز آن بر تجربه های موفق و ناکام در ایجاد انگیزه حرکتی در دانش آموزان است. در طول ۱۷ سال فعالیت حرفه ای در مدرسه گلشن شهر شیراز، همواره با دانش آموزانی با ویژگی ها، نیازها و سطح انگیزشی متفاوت مواجه بوده ام که این تنوع، فرایند تدریس تربیت بدنی را به تجربه ای پویا و در عین حال چالش برانگیز تبدیل کرده است. روایت های ارائه شده در این پژوهش، حاصل تاملات شخصی، مشاهده های روزمره، تعامل با دانش آموزان و بازاندیشی در شیوه های آموزشی من در موقعیت های واقعی کلاس درس و محیط مدرسه است. یافته های روایت پژوهی نشان می دهد که عواملی چون ارتباط عاطفی معلم با دانش آموزان، تنوع در فعالیت های ورزشی، توجه به تفاوت های فردی، ایجاد فضای شاد و ایمن، و استفاده از تشویق های کلامی و غیرکلامی نقش تعیین کننده ای در افزایش یا کاهش انگیزه حرکتی دانش آموزان دارند. همچنین، تجربه های ناکام من بیانگر آن است که بی توجهی به شرایط روانی، اجتماعی و خانوادگی دانش آموزان می تواند منجر به افت مشارکت و کاهش علاقه آنان به فعالیت های بدنی شود. این روایت پژوهی می کوشد با به اشتراک گذاری تجربه های شخصی، زمینه ای برای تامل حرفه ای، یادگیری معلمان تربیت بدنی و بهبود کیفیت آموزش تربیت بدنی در مدارس فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

روایت پژوهی ، تربیت بدنی ، انگیزه حرکتی ، تجربه زیسته معلم ، مشارکت دانش آموزان