تاثیر هوش مصنوعی و الگوریتم های یادگیری ماشینی بر شکل گیری سبک های یادگیری و عدالت آموزشی در مدارس: فرصت ها و چالش های فرهنگی و روانشناختی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی و الگوریتم های یادگیری ماشینی بر شکل گیری سبک های یادگیری دانش آموزان و پیامدهای آن بر عدالت آموزشی انجام شده است. روش تحقیق از نوع ترکیبی بوده و شامل جمع آوری داده های کمی از طریق پرسشنامه استاندارد سبک های یادگیری و نگرش نسبت به عدالت آموزشی و داده های کیفی از طریق مصاحبه با معلمان و دانش آموزان مدارس شهری و حاشیه ای است. نمونه تحقیق شامل ۲۰۰ دانش آموز و ۱۵ معلم بود که با روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. یافته ها نشان داد که استفاده از سیستم های هوش مصنوعی می تواند سبک های یادگیری را شخصی سازی کند و در ارتقای عدالت آموزشی موثر باشد، اما در عین حال، عدم دسترسی برابر به فناوری و نگرش های فرهنگی می تواند پیامدهای منفی مانند افزایش شکاف آموزشی و ایجاد استرس روانی در دانش آموزان به همراه داشته باشد. تحلیل کیفی نیز نشان داد که معلمان نگرانی های مرتبط با تاثیر هوش مصنوعی بر تعاملات انسانی و خلاقیت دانش آموزان دارند و این چالش ها نیازمند طراحی برنامه های تربیتی و آموزشی متناسب با فناوری های نوین است. نتایج پژوهش بر ضرورت آموزش دیجیتال متوازن و توجه به عدالت فرهنگی و روانی در کاربرد هوش مصنوعی در مدارس تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری ماشینی ، سبک های یادگیری ، عدالت آموزشی ، آموزش و پرورش