نقش زیست دینی دانش آموز در بازسازی هویت آموزشی و اجتماعی مدرسه (رویکرد نظری)

این مقاله به بررسی نقش محوری زیست دینی (به مثابه درگیری فعال و پدیدارشناسانه دانش آموز با ابعاد وجودی و ایمانی خود) در فرآیند بازسازی هویت آموزشی و اجتماعی مدرسه می پردازد. با فرض اینکه هویت های سنتی مدرسه دچار بحران معنا شده اند، استدلال می شود که زیست دینی می تواند زمینه ساز ظهور یک هویت مترقی باشد که یادگیری را نه صرفا کسب مهارت، بلکه تلاشی برای تحقق غایات وجودی می داند. مقاله با استفاده از رویکرد نظری، مکانیسم هایی را تبیین می کند که از طریق آن، این زیست دینی بر هویت آموزشی (نگرش به دانش و معلم) و هویت اجتماعی (روابط با همسالان و اجتماع) تاثیر می گذارد. این پژوهش بر لزوم تغییر پارادایم از آموزش دینی مبتنی بر انتقال به تسهیل تجربیات معنادار دینی در بافت مدرسه تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

زیست دینی ، هویت مدرسه ای ، بازسازی هویت ، هویت آموزشی ، هویت اجتماعی ، آموزش و پرورش نظری