تاثیر شیوه تدریس حل مسئله در رشد خلاقیت و افزایش توانمندی ذهنی دانش آموزان

زمینه و هدف: آموزش مهارت های تفکر خلاق و توانمندی های شناختی از اولویت های نظام های آموزشی قرن بیست و یکم است. پژوهش حاضر با هدف مرور نظام مند تاثیر شیوه تدریس حل مسئله بر رشد خلاقیت و افزایش توانمندی ذهنی دانش آموزان انجام شده است. روش: این مطالعه از نوع مروری بوده و با جستجوی هدفمند در پایگاه های علمی معتبر شامل وب آو ساینس، اسکوپوس، فرانتیرز و تیلور و فرانسیس در بازه زمانی ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶ انجام شده است. یافته ها: یافته های پژوهشی حاکی از آن است که مدل های متنوع تدریس حل مسئله از جمله حل مسئله خلاق (CPS)، یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) و مدل ترکیبی CPS+SCAMPER تاثیر معناداری بر رشد مولفه های خلاقیت شامل سیالی، انعطاف پذیری، اصالت و بسط دارند. همچنین این رویکرد آموزشی موجب بهبود توانمندی های ذهنی از جمله مدل سازی ذهنی، باورهای هوشی افزایشی و راهبردهای فراشناختی می شود. متاآنالیز مطالعات نشان می دهد بیشترین تاثیر در مقطع ابتدایی و زمانی رخ می دهد که مسائل توسط خود دانش آموزان کشف شوند. نتیجه گیری: شیوه تدریس حل مسئله به عنوان یک رویکرد موثر در پرورش خلاقیت و توانمندی های شناختی دانش آموزان قابل توصیه است. با این حال، اثربخشی این رویکرد مستلزم طراحی هدفمند، استفاده از ابزارهای تعاملی و توجه به تفاوت های فردی است.

کلیدواژه ها:

تدریس حل مسئله ، خلاقیت ، توانمندی ذهنی ، تفکر خلاق ، دانش آموزان