تحلیل آثار و نتایج به کارگیری فناوری های نوین آموزشی

پیشرفت سریع فناوری های نوین آموزشی، نظام های آموزشی را با فرصت ها و چالش های نوینی در فرآیند یاددهی و یادگیری مواجه ساخته است. هدف پژوهش حاضر، تحلیل آثار و نتایج به کارگیری فناوری های نوین آموزشی در بهبود کیفیت آموزش، افزایش انگیزش فراگیران و ارتقای یادگیری عمیق است. این پژوهش با رویکرد کیفی و به روش مطالعه کتابخانه ای انجام شده و داده ها از طریق تحلیل کتاب ها، مقالات علمی و اسناد معتبر داخلی و خارجی گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که فناوری های نوین آموزشی، در صورت استفاده هدفمند و مبتنی بر مبانی تربیتی، می توانند تعامل و مشارکت فعال فراگیران را افزایش داده و یادگیری را از حالت سطحی و انتقالی به یادگیری عمیق و معنادار سوق دهند. همچنین نتایج حاکی از آن است که اثربخشی فناوری به میزان زیادی به شایستگی های حرفه ای و نگرش معلمان وابسته است و بدون توانمندسازی آن ها، استفاده از فناوری نتایج مطلوبی به همراه نخواهد داشت. از سوی دیگر، پژوهش نشان داد که فناوری های نوین ظرفیت بالایی برای پاسخ گویی به تفاوت های فردی و ارتقای عدالت آموزشی دارند، اما در صورت بی توجهی به زیرساخت ها و سواد دیجیتال، می توانند به تشدید شکاف آموزشی منجر شوند. در مجموع، نتایج این پژوهش بر ضرورت رویکردی آگاهانه، متعادل و انسان محور در به کارگیری فناوری های نوین آموزشی تاکید دارد تا این فناوری ها در خدمت تحقق اهداف تربیتی و یادگیری پایدار قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

آموزش ، یادگیری ، فناوری ، فناوری آموزشی ، افت تحصیلی