نقش معلمان در ترویج یادگیری مادام العمر درس ریاضی دانش آموزان

یادگیری مادام العمر ریاضی، فراتر از تسلط بر محتوای درسی خاص، به معنای توسعه ظرفیت و تمایل مداوم افراد برای درک، کاربست و لذت بردن از ریاضیات در بسترهای متغیر زندگی شخصی، حرفه ای و اجتماعی است. در این فرآیند، معلم ریاضی نه تنها انتقال دهنده دانش، بلکه معمار اصلی ذهنیت ها، باورها و عادات فکری دانش آموزان محسوب می شود. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به بررسی عمیق و چندبعدی نقش معلمان در نهادینه سازی فرهنگ یادگیری مستمر ریاضی می پردازد. یافته ها حاکی از آن است که معلمانی موفق به این مهم می شوند که بتوانند از طریق تغییر نگرش ها (تبدیل ذهنیت ثابت به رشد)، آشکارسازی زیبایی شناسی و کاربردهای واقعی ریاضی، پرورش کنجکاوی و پرسشگری، آموزش راهبردهای فراشناختی و خودتنظیمی، و ایجاد محیط های کلاسی امن برای آزمون و خطا، میل درونی به کشف ریاضیاتی را در فراگیران برانگیزند. این نقش مستلزم گذار از الگوی سنتی «تدریس-محور» به الگوی «یادگیرنده-محور» و «مسئله-محور» است. چالش های پیش رو شامل محدودیت های برنامه درسی فشرده، فشار سیستم های ارزشیابی کمی، باورهای منفی فرهنگی درباره ریاضی، و کمبود توسعه حرفه ای هدفمند برای معلمان است. غلبه بر این چالش ها نیازمند بازنگری اساسی در فلسفه آموزش ریاضی و توانمندسازی معلمان به عنوان عوامل تغییر است.

کلیدواژه ها:

یادگیری مادام العمر ریاضی ، نقش معلم ، ذهنیت رشد ریاضی ، سواد ریاضی پایدار ، انگیزش درونی ، فراشناخت ریاضی ، محیط یادگیری امن ، کاربردهای واقعی ریاضی