جایگاه درس قرآن در پرورش تفکر اخلاقی و انتقادی دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر، بررسی جایگاه و نقش برنامه درسی قرآن در توسعه مهارت های تفکر اخلاقی و انتقادی در دانش آموزان است. در نظام تعلیم و تربیت اسلامی، قرآن نه تنها به عنوان یک متن مقدس برای تلاوت، بلکه به عنوان منبعی غنی برای خردورزی و تمیز میان حق و باطل نگریسته می شود. روش پژوهش در این مطالعه، توصیفی-تحلیلی از نوع کتابخانه ای است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش قرآن با تکیه بر روش های تدبرمحور و قصص قرآنی، پتانسیل بالایی در ارتقای قضاوت اخلاقی و تفکر تحلیلی دارد. قرآن با طرح پرسش های استفهامی و دعوت به «تعقل»، دانش آموز را از پذیرش کورکورانه بازداشته و به سوی تفکر انتقادی سوق می دهد. همچنین، آموزه های اخلاقی قرآن بر پایه نظام ارزشی مبتنی بر عدالت و کرامت انسانی، زیربنای تفکر اخلاقی را شکل می دهند. در نهایت، پیشنهاد می شود معلمان از روش های فعال تدریس و حلقه های کندوکاو برای پیوند میان مفاهیم وحیانی و چالش های زیست جهان دانش آموزان استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

آموزش قرآن ، تفکر اخلاقی ، تفکر انتقادی ، تعلیم و تربیت اسلامی ، تدبر