تاثیر محیط مدرسه و تعامل معلم–دانش آموز بر شدت موتیسم انتخابی

موتیسم انتخابی (Selective Mutism) یک اختلال اضطرابی پیچیده است که در آن کودک علی رغم توانایی تکلم در محیط های دوستانه و خانگی، در محیط های اجتماعی خاص از جمله مدرسه قادر به صحبت کردن نیست. هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش تعیین کننده محیط کالبدی و روانی مدرسه و همچنین کیفیت تعاملات معلم–دانش آموز بر تداوم یا کاهش شدت این اختلال است. روش پژوهش در این مطالعه به صورت مروری کتابخانه ای و با بررسی متون نظری و پیشینه های پژوهشی معتبر داخلی و خارجی بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ انجام شده است. یافته ها نشان داد که متغیرهایی نظیر ساختار فیزیکی کلاس، سطح نویز، جمعیت دانش آموزی و از همه مهم تر، سبک پاسخ دهی معلم (حمایت گر در برابر فشارآورنده) نقش حیاتی در کاهش اضطراب کلامی کودکان مبتلا دارند. نتایج حاکی از آن است که محیط های آموزشی انعطاف پذیر و معلمانی که از راهبردهای “شکل دهی پاسخ” و “محو کردن محرک” استفاده می کنند، در کاهش شدت موتیسم موفق تر هستند. در نهایت، پیشنهاداتی کاربردی جهت بهسازی محیط مدرسه و آموزش تخصصی معلمان برای مواجهه با این کودکان ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

موتیسم انتخابی ، محیط مدرسه ، تعامل معلم–دانش آموز ، اضطراب اجتماعی ، اختلالات ارتباطی