تاثیر تلفیق آموزش دینی و عربی با مهارت های زندگی بر رشد شخصیتی دانش آموزان

رشد شخصیتی دانش آموزان یکی از مهم ترین اهداف آموزش وپرورش معاصر است و تاکید بر پرورش مهارت های اخلاقی، اجتماعی، شناختی و هیجانی آنان، از اولویت های اساسی نظام های آموزشی به شمار می آید. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر تلفیق آموزش دینی و زبان عربی با مهارت های زندگی بر رشد شخصیتی دانش آموزان انجام شده است. آموزش دینی با ارائه ارزش ها و اصول اخلاقی، دانش آموزان را در مسیر تصمیم گیری مسئولانه، خودکنترلی، همدلی و رفتارهای اخلاقی هدایت می کند. آموزش زبان عربی علاوه بر تقویت توانایی درک متون دینی و فرهنگی، مهارت های شناختی، تفکر تحلیلی و توانایی برقراری ارتباط موثر را در دانش آموزان توسعه می دهد. از سوی دیگر، مهارت های زندگی شامل توانایی های حل مسئله، تصمیم گیری، مدیریت هیجانات، ارتباط موثر و همدلی، نقش حیاتی در تقویت شخصیت، خودپنداره مثبت و سلامت روان دانش آموزان دارند. هر یک از این حوزه ها به تنهایی اثرگذار هستند، اما تلفیق آن ها می تواند اثرگذاری آموزش ها را به شکل قابل توجهی افزایش دهد. تلفیق آموزش دینی، زبان عربی و مهارت های زندگی، امکان یادگیری عملی و تجربه محور را فراهم می کند و دانش آموزان را قادر می سازد تا ارزش های اخلاقی و مهارت های زندگی را در تعاملات روزمره و تصمیم گیری های شخصی و اجتماعی خود به کار گیرند. این روش موجب شکل گیری شخصیت همه جانبه، متعادل و مقاوم در دانش آموزان می شود و آنان را برای زندگی مسئولانه و موثر در جامعه آماده می سازد. این رویکرد می تواند خلا موجود در آموزش های سنتی را پر کرده و زمینه ساز پرورش نسلی اخلاق مدار، توانمند و اجتماعی باشد. همچنین، همکاری میان مدرسه، معلم و خانواده در اجرای این رویکرد، اثرگذاری آموزش ها را افزایش می دهد و رشد شخصیت دانش آموزان را در ابعاد اخلاقی، اجتماعی، شناختی و هیجانی تضمین می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش دینی ، زبان عربی ، مهارت های زندگی ، رشد شخصیت ، تربیت اخلاقی