بررسی نقش و اثربخشی فناوری های آموزشی در آموزش ابتدایی

مقطع ابتدایی به عنوان زیربنایی ترین دوره نظام آموزشی، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری مهارت های شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان دارد. تحولات سریع فناوری در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با فرصت ها و چالش های نوینی مواجه ساخته و ضرورت بازاندیشی در شیوه های آموزش و یادگیری، به ویژه در دوره ابتدایی، را برجسته کرده است. پژوهش حاضر با رویکردی مروری، به بررسی نقش و اثربخشی فناوری های آموزشی در آموزش ابتدایی می پردازد و تلاش می کند تصویری جامع از یافته های پژوهشی موجود در این حوزه ارائه دهد. در این مطالعه، منابع علمی معتبر داخلی و خارجی از پایگاه های اطلاعاتی گوناگون گردآوری و به صورت نظام مند تحلیل شده اند. نتایج پژوهش نشان می دهد که به کارگیری هدفمند فناوری های آموزشی، به ویژه ابزارهای چندرسانه ای و تعاملی، می تواند به بهبود کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری، افزایش درک مفاهیم درسی و یادگیری عمیق تر دانش آموزان ابتدایی منجر شود. همچنین یافته ها حاکی از آن است که فناوری نقش موثری در افزایش انگیزه، علاقه مندی و مشارکت فعال دانش آموزان ایفا می کند و می تواند یادگیری مشارکتی و تعامل اجتماعی را تقویت نماید. از سوی دیگر، پژوهش تاکید می کند که نقش معلم و میزان آمادگی حرفه ای او، عامل کلیدی در موفقیت یا ناکامی کاربرد فناوری های آموزشی است. کمبود زیرساخت های فنی، نابرابری در دسترسی، ضعف برنامه ریزی درسی و نگرانی های تربیتی، از جمله چالش های مهم شناسایی شده در مطالعات مختلف هستند. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان می دهد که فناوری های آموزشی، در صورت ادغام آگاهانه و متعادل در برنامه های درسی و با حمایت مناسب از معلمان، می توانند به ارتقای آموزش ابتدایی و تحقق عدالت آموزشی کمک شایانی کنند.

کلیدواژه ها:

آموزش ، یادگیری ، فناوری ، فناوری آموزشی ، مقطع ابتدایی