نقش معلم در تشویق به پرسشگری دانش آموزان در مدرسه

این مقاله به بررسی نقش اساسی و تاثیرگذار معلمان در پرورش و تشویق پرسشگری دانش آموزان در محیط های آموزشی می پردازد. پرسشگری به عنوان موتور محرک یادگیری فعال و تفکر انتقادی، یکی از کلیدی ترین مهارت های قرن بیست و یکم محسوب می شود که دانش آموزان را برای مواجهه با چالش های پیچیده آماده می کند. هدف این پژوهش، واکاوی استراتژی های تدریس و نگرش های معلمان که فضای کلاس را به محیطی پویا و مبتنی بر کاوش تبدیل می کند. روش تحقیق حاضر از نوع مروری-تحلیلی است و با بررسی نظریه های آموزشی و یافته های پژوهش های تجربی، به شناسایی موانع و facilitatorهای پرسشگری می پردازد. داده ها نشان می دهند که نقش معلم در ایجاد امنیت روانی، مدل سازی رفتار پرسشگر و ارزش گذاری بر سوالات دانش آموزان، تعیین کننده است. یافته ها حاکی از آن است که با وجود تاکید برنامه های درسی بر تفکر انتقادی، بسیاری از معلمان همچنان به روش های سخنرانی محور متکی هستند که پرسشگری را سرکوب می کند. این مقاله نتیجه می گیرد که بازنگری در شیوه های ارزشیابی و آموزش معلمان در زمینه فنون پرسشگری، برای تحقق اهداف آموزشی نوین ضروری است.

کلیدواژه ها:

پرسشگری ، معلم ، یادگیری فعال ، تفکر انتقادی ، محیط کلاس ، گفتگوی آموزشی