استفاده از واقعیت مجازی در آموزش توسط معلمان در کلاس درس مدرسه

واقعیت مجازی (VR) به عنوان یکی از نوآوری های برجسته در فناوری آموزشی، پتانسیل بالایی برای تغییر پارادایم های سنتی تدریس دارد. این مقاله به بررسی نقش و چگونگی استفاده معلمان از واقعیت مجازی در کلاس درس مدرسه می پردازد. هدف این پژوهش، واکاوی مزایا، چالش ها و پیامدهای ادغام این فناوری در فرآیند یاددهی-یادگیری است. مرور ادبیات موضوع نشان می دهد که واقعیت مجازی می تواند با ایجاد محیط های شبیه سازی شده و غوطه وری کامل، درک مفاهیم انتزاعی را تسهیل کرده و انگیزه و مشارکت دانش آموزان را به شدت افزایش دهد. با این حال، موفقیت این ابزار به پذیرش و مهارت های فنی معلمان، زیرساخت های مدرسه و طراحی آموزشی مناسب بستگی دارد. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با استناد به منابع معتبر بین المللی، به بررسی ابعاد مختلف استفاده از واقعیت مجازی توسط معلمان می پردازد. یافته ها حاکی از آن است که اگرچه موانعی مانند هزینه و نیاز به آموزش وجود دارد، اما واقعیت مجازی می تواند به عنوان ابزاری قدرتمند برای شخصی سازی یادگیری و غنی سازی تجربیات آموزشی عمل کند. در نهایت، پیشنهادهایی برای سیاست گذاران و معلمان جهت استفاده موثر از این فناوری ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی ، آموزش ، معلمان ، کلاس درس ، شبیه سازی ، انگیزه تحصیلی ، فناوری آموزشی