بررسی تاثیر آموزش میان رشته ای ادبیات فارسی و عربی بر مهارت های زبانی، تعامل اجتماعی و انگیزه یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی

در سال های اخیر، رویکردهای میان رشته ای در آموزش ابتدایی به عنوان راهکاری موثر برای ارتقای کیفیت یادگیری، افزایش انگیزه ی دانش آموزان و تقویت مهارت های زبانی و فرهنگی مورد توجه قرار گرفته اند. پیوند هدفمند ادبیات فارسی و عربی با برنامه های درسی دوره ی ابتدایی، می تواند زمینه ی توسعه ی هم زمان مهارت های خواندن، نوشتن، تفکر انتقادی و هویت فرهنگی را فراهم سازد. آموزش سنتی زبان ها که اغلب بر حفظ قواعد و متون تاکید دارد، در بسیاری از موارد با کاهش علاقه و مشارکت فعال دانش آموزان همراه است. در مقابل، بهره گیری از متون ادبی ساده، داستان های مشترک فرهنگی و فعالیت های تعاملی، یادگیری را معنادارتر و پویا تر می کند.شواهد پژوهشی نشان می دهد که استفاده از ادبیات در آموزش زبان، موجب بهبود درک مطلب، گسترش دایره ی واژگان و تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان می شود (Ghosn, ۲۰۱۳; Lazar, ۱۹۹۳; UNESCO, ۲۰۱۴). همچنین مطالعات بیانگر آن اند که آموزش میان رشته ای، به ویژه در سال های ابتدایی تحصیل، می تواند به افزایش خلاقیت، خودباوری و تعامل فرهنگی کمک کند (Drake & Reid, ۲۰۱۸).بر این اساس، تلفیق هدفمند زبان و ادبیات فارسی و عربی در قالب فعالیت های آموزشی نوین، می تواند رویکردی اثربخش برای ارتقای برنامه های درسی دوره ی ابتدایی در ایران باشد. این رویکرد نه تنها موجب بهبود مهارت های زبانی می شود، بلکه بستری برای پرورش هویت فرهنگی، تعامل اجتماعی و یادگیری پایدار فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

آموزش ابتدایی ، ادبیات فارسی ، زبان عربی ، آموزش میان رشته ای ، یادگیری خلاق