ظرفیت راهکارهای دیجیتال هوشمند در کاهش نابرابری های آموزشی و ایجاد دسترسی برابر به فرصت های یادگیری

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 9

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

EPCS04_14250

تاریخ نمایه سازی: 23 بهمن 1404

چکیده مقاله:

در جهان امروز، شکاف آموزشی به عنوان یکی از موانع اصلی تحقق عدالت اجتماعی و توسعه پایدار، میلیون ها کودک و نوجوان را از دسترسی به آموزش باکیفیت محروم ساخته است. این شکاف ریشه در نابرابری های عمیق اقتصادی، جغرافیایی، جنسیتی و فرهنگی دارد و نظام های آموزشی سنتی، با محدودیت های ذاتی خود، اغلب قادر به پوشش این نیازهای ناهمگون نیستند. در این بستر، فناوری های هوشمند— از پلتفرم های آموزش از راه دور و برنامه های یادگیری تطبیقی گرفته تا ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی و واقعیت افزوده— به عنوان یکی از امیدبخش ترین راهکارها برای مقابله با این ناعدالتی مطرح شده اند. این فناوری ها امکان ارائه آموزش شخصی شده را حتی در دورافتاده ترین مناطق فراهم می کنند، می توانند به زبان های محلی و با توجه به نیازهای ویژه دانش آموزان (از جمله دانش آموزان با نیازهای خاص) ارائه خدمت کنند و با ایجاد محیط های یادگیری جذاب و تعاملی، انگیزه و مشارکت را افزایش دهند. به طور نظری، آن ها می توانند موانع فیزیکی و مالی را از سر راه بردارند و فرصتی تاریخی برای گسترش عدالت آموزشی ایجاد نمایند. با این حال، مساله اصلی و پارادوکس موجود این است که خود این فناوری ها می توانند به عاملی برای تعمیق نابرابری تبدیل شوند. شکاف دیجیتالی—یعنی نابرابری در دسترسی به دستگاه های الکترونیکی، اتصال اینترنت پرسرعت و پایدار و مهارت های لازم برای استفاده موثر از این ابزارها—خطر بزرگی است که ممکن است محرومان را بیش از پیش به حاشیه براند. علاوه بر این، طراحی یک سویه و بدون توجه به زمینه فرهنگی، هزینه های پیاده سازی بالا و نبود آموزش کافی برای معلمان در مناطق محروم، از دیگر چالش های پیش رو هستند. بنابراین، پرسش اساسی این پژوهش آن است که چگونه می توان از فناوری های هوشمند به گونه ای راهبردی و عادلانه بهره گرفت که به راستی به کاهش شکاف آموزشی و گسترش فرصت های یادگیری برای همه بینجامد و نه اینکه نابرابری موجود را تشدید کند؟ پاسخ به این پرسش نیازمند اتخاذ رویکردی همه جانبه است که در آن توسعه فناوری، با سیاست گذاری عادلانه برای دسترسی همگانی به زیرساخت های دیجیتال پایه، تولید محتوای آموزشی بومی و کم هزینه، توانمندسازی معلمان و جوامع محلی و ایجاد چارچوب های نظارتی برای رعایت اصول اخلاقی و حفظ حریم خصوصی همراه باشد.

نویسندگان

عباس رضوانی فرد

کارشناسی ارشد آموزش و پرورش ابتدایی