مدرسه به عنوان پناهگاه امن روانی برای دانش آموز

مدرسه تنها محلی برای انتقال دانش و اطلاعات آکادمیک نیست، بلکه به عنوان یک سیستم اکولوژیکی حیاتی، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری سلامت روان و تاب آوری دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله با رویکردی تحلیلی و با مرور منابع معتبر انگلیسی، به بررسی کارکرد مدرسه به عنوان پناهگاه امن روانی می پردازد. در شرایطی که بسیاری از دانش آموزان در محیط های خانوادگی یا اجتماعی ناامن رشد می کنند، مدرسه می تواند منبع اصلی ثبات، حمایت عاطفی و احساس تعلق باشد. یافته ها نشان می دهد که ایجاد اقلیم مدرسه ای مبتنی بر احترام، شفقت و روابط مثبت بین معلم و شاگرد، به عنوان عاملی محافظتی در برابر آسیب های روانی و آزار عمل می کند. این پژوهش به بررسی مولفه هایی نظیر رهبری آموزشی، حمایت همسالان، و سیاست های انضباطی عادلانه می پردازد که در تبدیل مدرسه به یک پایگاه امن نقش دارند. نتیجه گیری حاصل از این مطالعه حاکی از آن است که برای تحقق پتانسیل کامل مدرسه به عنوان پناهگاه امن، لازم است برنامه های درسی علاوه بر جنبه های شناختی، بر مهارت های عاطفی و اجتماعی نیز تمرکز کنند و معلمان در زمینه شناسایی و پاسخ به نیازهای روانی دانش آموزان توانمند شوند.

کلیدواژه ها:

پناهگاه امن روانی ، اقلیم مدرسه ، سلامت روان دانش آموزان ، تاب آوری ، حمایت معلم ، تعلق به مدرسه