محیط فیزیکی مدرسه و تاثیر آن بر رفتار معلم و شاگرد

این مقاله به بررسی نقش حیاتی محیط فیزیکی مدرسه در شکل دهی رفتارها و عملکرد معلمان و دانش آموزان می پردازد. محیط فیزیکی، فراتر از یک فضای صرفا ساختاری، به عنوان عاملی تعیین کننده در فرآیند یاددهی-یادگیری، تعاملات اجتماعی و سلامت روانی افراد در مدرسه عمل می کند. پژوهش حاضر با مرور نظام مند منابع علمی، به تحلیل مولفه هایی نظیر طراحی معماری، نورپردازی، آکوستیک، دمای اتاق، چیدمان مبلمان و رنگ بندی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که محیط های فیزیکی استاندارد و متناسب با نیازهای روانشناختی، منجر به افزایش تمرکز، کاهش اضطراب، ارتقای انگیزه تحصیلی و بهبود رفتارهای حرفه ای معلمان می شود. در مقابل، فضاهای نامناسب و شلوغ می تواند منجر به فرسودگی شغلی در معلمان و بروز رفتارهای پرخاشگرانه یا انزوا در دانش آموزان گردد. این مقاله نتیجه می گیرد که توجه به اصول ارگونومی و طراحی محیطی در مدارس، یک ضرورت آموزشی است که باید در سیاست گذاری های آموزشی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

محیط فیزیکی مدرسه ، رفتار معلم ، عملکرد تحصیلی ، طراحی آموزشی ، سلامت روان ، محیط یادگیری