تاثیر آموزش ارزش های قرآنی بر بهبود رفتارهای اجتماعی در مدرسه و جامعه

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر آموزش نظام مند ارزش های قرآنی بر بهبود و ارتقای رفتارهای اجتماعی دانش آموزان در محیط مدرسه و تعمیم آن به تعاملات اجتماعی در جامعه انجام شده است. با توجه به چالش های فزاینده ای مانند کاهش حس همدلی، افزایش پرخاشگری کلامی و غیرکلامی، ضعف در مهارت های حل تعارض و کم رنگ شدن مسئولیت پذیری اجتماعی در میان نسل جوان، این پژوهش به دنبال واکاوی ظرفیت های تربیتی آموزه های قرآنی به عنوان یک نظام ارزشی جامع، در مقابله با این چالش هاست. روش تحقیق حاضر، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع اسلامی، روان شناسی تربیتی و علوم اجتماعی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش هدفمند ارزش های بنیادین قرآنی مانند عدالت، صداقت، احترام به والدین و بزرگ ترها، احسان و نیکوکاری، وفای به عهد، مدارا و گذشت، و نفی ظلم و تبعیض، زمانی که با روش های فعال و مشارکتی (مانند داستان گویی، ایفای نقش، پروژه های عملی خیریه و تحلیل موقعیت های واقعی) همراه باشد، می تواند به صورت معناداری بر مولفه های رفتار اجتماعی تاثیر بگذارد. این تاثیرات در سطح مدرسه می تواند به شکل کاهش درگیری ها، افزایش همکاری و روحیه کار گروهی، رعایت ادب و احترام در گفتار و رفتار، و تقویت احساس مسئولیت نسبت به اموال عمومی بروز کند. در سطح جامعه نیز، انتظار می رود این آموزش ها به تقویت وجدان اخلاقی، رفتارهای مبتنی بر انصاف، مشارکت اجتماعی داوطلبانه و احساس تعلق و مسئولیت پذیری نسبت به دیگران بیانجامد. نتیجه کلی حاکی از آن است که آموزش ارزش های قرآنی، زمانی که به دور از کلیشه های خشک و با رویکردی تربیتی-کاربردی ارائه شود، نه تنها یک تکلیف دینی، بلکه یک راهبرد اثربخش تربیت اجتماعی و اخلاقی برای پرورش شهروندانی مسئول، منعطف و دارای سرمایه اجتماعی بالا در جامعه اسلامی است.

کلیدواژه ها:

آموزش قرآن ، ارزش های قرآنی ، تربیت اجتماعی ، رفتار اجتماعی ، مدرسه ، جامعه ، مهارت های اخلاقی