نقش نظام آموزش و پرورش در نگرش اجتماعی مدارس

معلمان به عنوان اصلی ترین سرمایه انسانی نقش محوری در تحقق اهداف آموزشی و تربیتی دارند. معلمان نه تنها انتقال دهندگان دانش و مهارت، بلکه سازندگان ارزش ها و نگرش های اجتماعی نسل آینده محسوب می شوند. در نتیجه، کیفیت عملکرد آنان به طور مستقیم بر کارآمدی نظام آموزشی تاثیر دارد. یکی از مهم ترین مولفه هایی که کیفیت کار معلمان را تحت تاثیر قرار می دهد، وضعیت سلامت جسمی، روانی و اجتماعی آن هاست. سلامت معلمان صرفا به معنای نبود بیماری نیست، بلکه شامل احساس رضایت، شادکامی، امنیت شغلی، پایداری روانی و رفاه اجتماعی در محیط کار نیز می شود .سلامت معلمان یکی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر کیفیت آموزش و یادگیری در مدارس است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سیاست های حمایتی در ارتقای سلامت معلمان انجام شد. مطالعه نشان داد که حمایت های سازمانی، رفاهی، روانی و معنوی به طور مستقیم بر سلامت جسمی و روانی معلمان اثر می گذارند. کمبود حمایت های موثر موجب افزایش فرسودگی شغلی، استرس و کاهش رضایت شغلی می شود. یافته ها حاکی از آن است که سیاست های حمایتی هدفمند می توانند انگیزه کاری، تعهد سازمانی و عملکرد آموزشی معلمان را افزایش دهند. همچنین تعاملات مثبت اجتماعی و مشارکت در تصمیم گیری ها، سلامت روانی و اجتماعی معلمان را تقویت می کند. سیاست های معنوی و برنامه های ارتقای خودآگاهی، تاب آوری و انگیزه شغلی را افزایش می دهند. طراحی نظام حمایتی یکپارچه و پایدار ضروری است تا سلامت معلمان به عنوان اولویت کلان آموزش و پرورش در نظر گرفته شود. نتایج پژوهش می تواند راهنمای نهادهای آموزشی در تدوین برنامه های جامع حمایتی باشد. در مجموع، سیاست های حمایتی ابزاری موثر در تضمین سلامت معلمان و ارتقای کیفیت آموزش به شمار می آیند.

کلیدواژه ها:

سلامت معلمان ، سیاست های حمایتی ، رضایت شغلی ، فرسودگی شغلی