تاثیر حمایت روانی خانواده بر عملکرد و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

موفقیت تحصیلی دانش آموزان تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد که در این میان، حمایت روانی خانواده یکی از اساسی ترین و اثرگذارترین متغیرها به شمار می رود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش حمایت عاطفی و روانی والدین در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. یافته های مطالعات پیشین نشان می دهد دانش آموزانی که از حمایت روانی خانواده برخوردارند، از سطح بالاتری از انگیزه تحصیلی، خودکارآمدی، تمرکز، و اعتمادبه نفس برخوردار بوده و در مقابل، اضطراب تحصیلی و فشارهای روانی کمتری را تجربه می کنند.حمایت روانی خانواده با ایجاد حس امنیت عاطفی، تشویق، توجه، گفت وگوی موثر و بازخورد مثبت، زمینه رشد مهارت های فردی و اجتماعی دانش آموزان را فراهم می سازد. این حمایت نه تنها موجب بهبود عملکرد درسی می شود، بلکه مهارت هایی نظیر خودتنظیمی، حل مسئله، تصمیم گیری، تاب آوری، مهارت های ارتباطی، مسئولیت پذیری اجتماعی، خلاقیت و سازمان دهی را نیز تقویت می کند. همچنین، دانش آموزان برخوردار از محیط خانوادگی حمایتگر، احساس تعلق بیشتری به مدرسه داشته و تعامل مثبت تری با معلمان و همسالان برقرار می کنند.شواهد پژوهشی حاکی از آن است که ترکیب حمایت عاطفی و همراهی فعال والدین در امور آموزشی، بیشترین تاثیر را بر موفقیت تحصیلی دارد و می تواند به طور معناداری سلامت روان، انگیزه درونی و پایداری تحصیلی دانش آموزان را افزایش دهد. در مقابل، فقدان حمایت روانی خانواده با کاهش انگیزه، افت اعتمادبه نفس و افزایش مشکلات تحصیلی و رفتاری همراه است.در مجموع، نتایج نشان می دهد حمایت روانی خانواده عاملی کلیدی در شکل گیری سرمایه روانی، اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان است و توجه به آن می تواند مبنایی برای طراحی برنامه های آموزشی و تربیتی موثر برای والدین و مدارس باشد.

کلیدواژه ها:

حمایت روانی خانواده ، موفقیت تحصیلی ، انگیزه تحصیلی ، خودکارآمدی.