تحلیل نقش پرسش گری و کاوش علمی در افزایش انگیزه و یادگیری عمیق دانش آموزان در کلاس علوم تجربی

یادگیری علوم تجربی همواره نیازمند ایجاد انگیزه و ارتقای درک عمیق مفاهیم علمی در دانش آموزان بوده است. پژوهش حاضر به بررسی نقش پرسش گری و کاوش علمی در افزایش انگیزه و یادگیری عمیق دانش آموزان در کلاس های علوم تجربی می پردازد. پرسش گری و کاوش علمی به عنوان دو رویکرد فعال و پژوهش محور، دانش آموزان را از یادگیری منفعل خارج کرده و آن ها را به کاوش، تحلیل و استنتاج علمی تشویق می کنند. این فرایند موجب می شود دانش آموزان نه تنها مفاهیم را حفظ کنند، بلکه توانایی کاربرد دانش در موقعیت های جدید، حل مسئله و تفکر انتقادی خود را نیز تقویت نمایند. دانش آموزانی که در کلاس های فعال و پژوهش محور قرار دارند، انگیزه ی درونی بیشتری برای یادگیری نشان می دهند و یادگیری آن ها عمیق تر و معنادارتر است. پرسش گری دانش آموزان موجب تحریک کنجکاوی و مشارکت فعال آن ها در کلاس می شود و کاوش علمی فرصتی برای تجربه عملی، تحلیل داده و نتیجه گیری فراهم می آورد. همچنین، نقش معلم در هدایت پرسش ها، طراحی فعالیت های پژوهشی و فراهم کردن بازخورد مستمر، تاثیر مستقیم بر انگیزه و یادگیری عمیق دانش آموزان دارد. ادغام پرسش گری و کاوش علمی در فرآیند تدریس علوم تجربی، ضمن افزایش انگیزه و علاقه دانش آموزان، مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله، همکاری گروهی و یادگیری خودتنظیم شده را نیز تقویت می کند. این یافته ها اهمیت استفاده از روش های فعال و پژوهش محور در کلاس های علوم تجربی را برجسته می سازد و به معلمان و برنامه ریزان آموزشی توصیه می کند که محیط های یادگیری پویا، تعاملی و انگیزشی ایجاد کنند تا یادگیری دانش آموزان عمیق، معنادار و پایدار باشد.

کلیدواژه ها:

پرسش گری ، کاوش علمی ، یادگیری عمیق ، انگیزه یادگیری ، علوم تجربی