جایگاه آموزش سکوت، تمرکز و ذهن آگاهی در نظام آموزش و پرورش

در دنیای معاصر که با شتاب زدگی تکنولوژیک و بمباران اطلاعاتی شناخته می شود، نظام های آموزشی با چالش جدی کاهش توان تمرکز و افزایش اضطراب در دانش آموزان مواجه هستند. هدف از پژوهش حاضر، تبیین جایگاه و اهمیت آموزش سکوت، تمرکز و ذهن آگاهی (Mindfulness) در نظام آموزش و پرورش است. این پژوهش با روش مروری-کتابخانه ای و با بررسی متون نظری و پیشینه های تجربی داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که ادغام تمرینات ذهن آگاهی و سکوت در برنامه درسی نه تنها منجر به بهبود عملکردهای اجرایی مغز و پیشرفت تحصیلی می شود، بلکه سلامت روان، خودتنظیمی هیجانی و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه را به دنبال دارد. نتایج حاکی از آن است که سکوت به عنوان یک ابزار تربیتی، فضایی برای بازاندیشی و درونی سازی یادگیری فراهم می کند. در نهایت، پیشنهاد می شود که آموزش و پرورش با بازنگری در برنامه های درسی و آموزش معلمان، ذهن آگاهی را به عنوان یک مهارت پایه در کنار سوادآموزی سنتی قرار دهد.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، تمرکز ، سکوت تربیتی ، نظام آموزش و پرورش ، سلامت روان ، پیشرفت تحصیلی