رابطه مدیریت کلاس درس با عملکرد تحصیلی دانش آموزان

مدیریت کلاس درس به عنوان یکی از ارکان اصلی نظام آموزشی، نقشی بنیادین در شکل دهی بستر یادگیری و تعیین سرنوشت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. این مفهوم فراتر از حفظ نظم و انضباط فیزیکی، به مجموعه ای از تعاملات پیچیده، استراتژی های آموزشی و عوامل روان شناختی اطلاق می شود که مستقیما بر انگیزش، توجه و مشارکت یادگیرندگان تاثیر می گذارد. پژوهش های نظری نشان می دهند که مدیریت کلاس زمانی موثر واقع می شود که بر اساس اصول انسانی، مشارکت جو و مبتنی بر درک متقابل طراحی شود، زیرا این رویکرد به کاهش اضطراب و افزایش حس امنیت روانی در محیط یادگیری منجر می گردد. در این مقاله، به بررسی و تحلیل رابطه میان سبک های مدیریت کلاس و شاخص های عملکرد تحصیلی پرداخته شده است. تبیین نظری این رابطه نشان می دهد که مدیریت کلاس کارآمد از طریق ایجاد ساختار مشخص، انتظارات معقول و ارائه بازخوردهای به موقع، بستر لازم برای درگیری شناختی دانش آموزان را فراهم می آورد. علاوه بر این، نقش معلم به عنوان یک مدیر کلاس در تنظیم هیجانات و ایجاد انگیزه درونی دانش آموزان غیرقابل انکار است و می تواند موانع یادگیری را به فرصت های رشد تبدیل کند. نتایج این تحلیل نظری حاکی از آن است که بین مدیریت کلاس و عملکرد تحصیلی رابطه ای معنادار و علی وجود دارد؛ به طوری که مدیریت مبتنی بر مشارکت و احترام، پیش بینی کننده قوی برای موفقیت تحصیلی است. این پژوهش با تاکید بر اهمیت مهارت های مدیریتی معلمان، راهکارهایی برای ارتقای کیفیت مدیریت کلاس ارائه می دهد که هدف نهایی آن، بهبود مستمر عملکرد تحصیلی و تربیت نسلی خلاق و مسئولیت پذیر است.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس درس ، عملکرد تحصیلی ، انگیزش تحصیلی ، تعامل آموزشی