بررسی تاثیر نابرابری های اجتماعی بر رفتارهای آموزشی در جوامع مختلف

آموزش به عنوان اصلی ترین ابزار توسعه فردی و اجتماعی، همواره در تعامل پیچیده با ساختارهای اقتصادی و فرهنگی جامعه قرار دارد. با وجود تلاش های جهانی برای گسترش دسترسی به آموزش، نابرابری های اجتماعی ناشی از تفاوت های طبقاتی، درآمدی و فرهنگی همچنان مانعی جدی بر سر راه تحقق عدالت آموزشی هستند. هدف از این مقاله، بررسی و تحلیل تاثیرات عمیق نابرابری های اجتماعی بر رفتارهای آموزشی (شامل انگیزه، مشارکت کلاسی، نظم و انتخاب های تحصیلی) در جوامع مختلف و تبیین چگونگی بازتولید این نابرابری ها در نظام آموزشی است. این مقاله با رویکردی «مروری-کتابخانه ای» و روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. نتایج حاصله بیانگر آن است که نظام آموزشی در بسیاری از موارد به جای ابزاری برای تغییر وضعیت اجتماعی، به مکانیزمی برای تثبیت نابرابری ها تبدیل شده است. با این حال، مداخلات سیاستی مانند تخصیص بودجه عادلانه، تقویت مدارس مناطق محروم و برنامه های حمایتی می تواند اثرات مخرب محیط اجتماعی را تعدیل کند. برای دستیابی به توسعه پایدار و کاهش تنش های اجتماعی، لازم است دولت ها و سیاست گذاران با رویکردی عدالت محور، موانع ساختاری را از سر راه دانش آموزان طبقات فرودست برداشته و بستری را فراهم آورند که در آن استعدادها نه بر اساس طبقه اجتماعی، بلکه بر اساس تلاش و شایستگی شکوفا شوند.

کلیدواژه ها:

نابرابری اجتماعی ، رفتار آموزشی ، سرمایه فرهنگی ، عدالت آموزشی ، تحرک اجتماعی ، نظام آموزشی.