بررسی نقش فناوری های آموزشی در تعمیق و پایداری یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری های آموزشی در تعمیق و پایداری یادگیری دانش آموزان انجام شده است. در این مطالعه، تلاش شده تا با رویکردی مروری و تحلیلی، رابطه میان طراحی آموزشی فناورانه، نقش معلم، تفاوت های فردی و شرایط زیرساختی با کیفیت یادگیری عمیق و ماندگار تبیین شود. نتایج مرور منابع نشان می دهد استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی، زمانی که در قالب فعالیت های تعاملی، پروژه محور و مبتنی بر حل مسئله صورت گیرد، موجب افزایش درگیری شناختی، تقویت تفکر تحلیلی و درک مفهومی یادگیرندگان می شود. همچنین ابزارهای فناورانه با فراهم سازی بازخورد فوری، فرصت تمرین های مکرر و یادگیری شخصی سازی شده، به تثبیت و دوام اطلاعات در حافظه بلندمدت کمک می کنند. یافته ها نشان دادند که نقش معلم در این فرآیند جایگزین ناپذیر است؛ زیرا کیفیت طراحی و هدایت یادگیری فناورانه بسته به مهارت، نگرش و سواد دیجیتال معلمان دارد. از سوی دیگر، عدالت در دسترسی به ابزارها، حمایت نهادی و توجه به تفاوت های فردی، مولفه هایی تعیین کننده در بهره وری از فناوری محسوب می شوند. در نهایت، پژوهش تاکید می کند که فناوری آموزشی نه هدف، بلکه ابزاری برای تسهیل یادگیری عمیق است و تحقق آن مستلزم تعامل سازنده میان معلم، دانش آموز و محیط یادگیری است. درک این پیوند می تواند راهنمایی موثر برای بهبود کیفیت آموزش در نظام های یادگیری معاصر باشد.

کلیدواژه ها:

فناوری ، فناوری های آموزشی ، یادگیری ، تعمیق ، پایداری