شناخت مهم ترین رویکردهای موثر بر برنامه درسی محیط کار (با تکیه بر مدیریت یادگیری)

در عصر تحول دیجیتال و اقتصاد دانش محور، سازمان ها با چالش های پیچیده ای در زمینه توسعه منابع انسانی و ارتقای مهارت های کارکنان مواجه هستند. یادگیری در محیط کار به عنوان یکی از موثرترین راهکارهای توسعه سرمایه انسانی، نقش کلیدی در افزایش بهره وری، نوآوری و رقابت پذیری سازمان ها ایفا می کند. برنامه درسی محیط کار به عنوان سازوکاری کلیدی برای سامان دهی و معنادار کردن یادگیری کارکنان، نقش مهمی در توسعه شایستگی های فردی و سازمانی ایفا می کند. با وجود اهمیت روزافزون این حوزه، نبود الگوی جامع و علمی برای شناسایی عوامل موثر بر طراحی برنامه درسی محیط کار مبتنی بر مدیریت یادگیری، یکی از چالش های اساسی سازمان ها به شمار می رود. هدف اصلی این پژوهش، طراحی الگوی جامع عوامل موثر بر برنامه درسی محیط کار مبتنی بر مدیریت یادگیری با رویکرد نظریه پردازی داده بنیاد است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، کیفی است و با استفاده از روش نظریه پردازی داده بنیاد انجام شده است. یافته ها نشان داد که برنامه درسی محیط کار مبتنی بر مدیریت یادگیری، پدیده ای چندبعدی و پویا است که تحت تاثیر تعامل پیچیده عوامل فردی، سازمانی، فناورانه و زمینه ای شکل می گیرد. الگوی پارادایمی استخراج شده می تواند به عنوان چارچوبی علمی و کاربردی برای طراحی، اجرا و ارزیابی برنامه های درسی محیط کار مورد استفاده مدیران، برنامه ریزان آموزشی و سیاست گذاران قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

طراحی برنامه درسی ، محیط کار ، مدیریت یادگیری ، عوامل موثر آموزشی ، توسعه منابع انسانی.